Między przyjaciółmi

   Ewangelia jest wielkanocną radosną nowiną o zwycięstwie i zmartwychwstaniu Jezusa. Musi ona być wszędzie i zawsze znana, przyjęta i praktykowana. Jezus poprzez cierpienie na krzyżu i powstanie z martwych pomógł nam zrozumieć głębokie znaczenie zarówno życia, jak i śmierci, czasu i wieczności, prawdy i kłamstwa, dobra i zła. Nasze pytania odnośnie do wszelkich problemów i zagadek egzystencji nieuchronnie – w ten czy w inny sposób – znajdą odpowiedź w Ewangelii. Ale ktoś musi nam w tym pomóc. To jest właśnie istota ewangelizacji. Każdy ochrzczony i bierzmowany członek Kościoła ma to wspaniałe, lecz niełatwe zadanie, by przesłanie Ewangelii uczynić żywym i dostępnym dla wszystkich, którzy są otwarci i szukają prawdy.

   Ewangelizacja powinna prowadzić ludzi do osobistego spotkania z Osobą, Jezusem Chrystusem, który jest odpowiedzią na wszystkie nasze pytania. Ewangelizować oznacza połączyć szukającego prawdy człowieka z wcieloną Prawdą, objawioną i spersonifikowaną w Jezusie Chrystusie. On wychodzi człowiekowi na spotkanie w swoim Kościele. Wszystko w Kościele wskazuje na ewangelizację, ponieważ Ewangelia jest podstawowym kodeksem Kościoła, swoistym cokołem, na którym stoi. Ewangelizacja jest jego życiodajnym powietrzem, atmosferą, która musi kształtować wszystko w jego życiu i zadaniach. Ewangelizacja jest nie tyle tym, co Kościół robi, co tym, co istnieje, po prostu wydarza się pod nieustanną inspiracją i kierowaniem Ducha Świętego.

fragment przedmowy kard. Andersa Arboreliusa